سورة الاخلاص مكّيّة و هى اربع ايات بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ [ سوره الإخلاص ( 112 ) : آيات 1 تا 4 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ( 1 ) اللَّهُ الصَّمَدُ ( 2 ) لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ ( 3 ) وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ ( 4 ) سورة الاخلاص اين سوره مكّى است و چهار آيت است « 1 » . أبو الدّردا از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرد كه : هر كه يك بار « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » بخواند چنان باشد كه سيكى « 2 » از قرآن خوانده ، و هر كه دوبار بخواند چنان باشد كه دو سيك از قرآن خوانده و هر كه سه بار بخواند چنان باشد كه همهء قرآن ختم كرده ، و هر كه چون در سراى شود [ قُلْ هُوَ اللَّهُ ] بخواند خداى تعالى درويشى از آن خانه و از همسايگان وى ببرد . أنس مالك از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرد كه : هر كه اين سوره يك بار بخواند خدا بر او بركت كند ، و چون دوبار بخواند بر او و أهل بيت او بركت كند ، و هر كه سه بار بخواند ، خداى تعالى بر او و أهل بيت او و همسايگان او بركت كند ، و هركه دوازده بار بخواند خداى تعالى براى او دوازده كوشگ در بهشت بيافريند و حفظه فريشتگان را گويند : بيائيد تا كوشكهاى برادرتان ببينيد ، و اگر صد بار بخواند كفّارت بيست و پنج ساله گناه او باشد و اگر چهارصد بار بخواند كفّارهء چهارصد ساله گناه او بود جز خون بنا حقّ و مظالم ، و اگر هزار بار بخواند نميرد تا جاى خود در بهشت ببيند « 3 » يا ديگرى براى وى بيند و ويرا خبر دهد و گفت « 4 » كه :

--> ( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « و پانزده كلمت است و چهل حرف » . ( 2 ) - سيك يعنى يك سوم كه به عربى آن را ثلث گويند . ( 3 ) - در بعضى نسخ : « نبيند » و هر يك بتوجيهى درست است . ( 4 ) - يعنى أنس ؛ زيرا ابو المحاسن ( ره ) مضمون دو روايت او را يكى كرده است و « گفت » اشاره به اين امر است هر كه طالب باشد بتفسير أبو الفتوح ( ره ) رجوع كند .